دقیقاً این رسم روزگار است !
دوشنبه ۱۴ بهمن(۱۳:۳۰)
مرجع خبری پرسپولیس : برای افشین پیروانی و انتظارش از طرفداران پرسپولیس / دقیقاً این رسم روزگار است
می دانی، من به رسم روزگار اعتقاد ندارم. در بازی فوتبال یا خوب هستی یا افتضاح. بد و متوسط معنی ندارد. می توانی از ۱۰ بازی شش بازی را ببازی و با چهار پیروزی بیشتر از ۱۰ مساوی امتیاز بیگری، پس متوسط بودن غیرقابل تحمل تر از بد بودن است. آقای پیروانی، می توانی ساک ات را جمع کنی، با همه روبوسی کنی و بروی ولی لطفاً با دو شعار گریه نکن، این مناسب شأن سرمربی پرسپولیس نیست. اگر نمی توانی به شعار منفی شنیدن عادت کنی همین امروز بروی بهتر است. این شانس را داشته یی که چند بازی روی نیمکت بنشینی. وقتی دستیار تو از پیشکسوت گرفته تا خبرنگار، هر کسی را به نوعی از دم تیغ زهرآلود انتقادهایش گذرانده، انتظار نداشته باش کادر فنی محبوب بماند. به فرض که محبوب هم باشد ولی وقتی در تمامی لحظات بازی، بازیکنانت مقابل ضعیف ترین تیم لیگ برتر سردرگم و بی هویت بازی می کنند، انتظار داری مورد تقدیر قرار بگیری؟ صبر کنند که چه بشود؟ آیا روند بازی های پرسپولیس، پس از ورودت را دیده یی؟ آیا روند رو به رشدی داشته اند؟ اگر خودت روی سکو بودی ترجیح می دادی یورگن گده سرمربی تیم باشد یا افشین پیروانی؟ طی یک هفته گذشته بسیاری از مظلومیت تو و کادر فنی پرسپولیس گفتند اما واقعاً به آنها اعتقاد داری؟ مردم ترجیح می دهند به جای بازی کسالت بار عصر شنبه که اتفاقاً پیروز میدان هم بودید، بازی زیبای دوره مصطفی دنیزلی را با وجود شکست تماشا کنند. کمی به عقب برگردیم.
فهرست تیم دنیزلی را مقابل فهرست خودت بگذار و نمره بده. بازیکنان تو بزرگ ترند یا دنیزلی؟ پرسپولیس مقابل پیکان ۳-۴ باخت و ۶۰ ، ۷۰ هزار تماشاگر راضی به خانه رفتند. نه، من به رسم روزگار اعتقادی ندارم. به هر حال تو این شانس را داری که بازیکنان پرسپولیس مدام حمایت ات کنند؛ شانسی که قطبی نداشت ولی بازیکنان تنبلی که عصر شنبه در بازی مقابل پیام دیدیم آیا حق اظهار نظر در این مورد را دارند؟ اگر آنها تلاش کرده بودند و بازی زیبایی می دیدیم، لابد می شد پذیرفت ولی تیم سه میلیاردی که درون زمین از اجرای ساده ترین تاکتیک ها عاجز است، نه، حق ندارد از مربی که نتوانسته بازی از بازیکنانش بگیرد، دفاع کند. آقای پیروانی، تیم شما استرس داشت؟ (اگر اشتباه نکنم تمامی بازیکنان و کادر فنی این جمله را به زبان آوردند.) تا دقیقه ۶۰ که کسی علیه شما و تیم شعار نداده بود، پس دلیل استرس اش چه بود؟ تیمی که قادر نیست بازی کند استرس دارد. تیمی که برنامه ندارد و هیچ نشانه یی از نظم در آن نمی بینی، استرس دارد. لابد توقع داشتید تماشاگر پول و وقت اش را بدهد و بازی بد ببیند و لام تا کام حرف نزند؟ اگر شما و بازیکنان مدعی زحمت کشیدن هستید (که حتماً همین طور است) به دریافتی تان بابت این زحمت هم دقت کنید. لطفاً بفرمایید در کدام بخش از جامعه برابر زحمتی که شما می کشید چنین دستمزدی پرداخت می شود؟ تماشاگر پول بدهد، وقت بگذارد، شرایط نامناسب ورزشگاه را تحمل کند و توقع بازی زیبا هم نداشته باشد. نه، واقعاً به رسم روزگار اعتقادی ندارم. رسم روزگار یعنی دنیا جای برنده هاست. بازنده هستی و توقع برخورد برنده را داری، می توانی ساک ات را جمع کنی، با همه روبوسی کنی و بروی. کسی بهترین مربی دنیا را پس از چند باخت و بازی نازیبا تحمل نمی کند چه رسد به شما. به نظرتان خداحافظی راه بهتری نیست؟