هوادار کریمی؟ هوادار پرسپولیس؟یا هر دو؟/ آداب مسافرت با توپولوف!
وقتی خود جادوگر نجابت به خرج داده و با سکوتش در هفتههای اخیر به بهبود اوضاع کمک میکند، چرا هوادارانش سعی نمیکنند سکوت را –لااقل از خود او- یاد بگیرند؟!
مجتبی هاشمی – گل، ۱ اگر شما در هواپیمایی نشسته باشید که دچار نقص فنی شده و خطر سقوط تهدیدش میکند، بهترین کاری که میتوانید بکنید این است که هیچ کاری نکنید! سر و صدا، رفت و آمد، اعتراض، داد و فریاد و هر حرکت دیگری که فکرش را بکنید، حاصلی ندارد جز اینکه به دردسرها و خطراتی که در کمین شماست اضافه کند. در این موقعیت فرضی، یا شانس نجاتی برای شما هست، یا نیست. بر هم زدن آرامش سکانداران، آن «هست» را هم به «نیست» تبدیل میکند.
2
علی کریمی اهل سکوت نیست. او یک نابغه است و نابغهها معمولا از «غریزه» فرمان میگیرند نه از «عقل و منطق». ناآرامی و سرکشی ذاتی او، از کفگرگی به داور ژاپنی که یک سال او را خانهنشین کرد تا دقیقترین شوت زندگیاش که در جامجهانی نثار ساک پزشکی شد، در تمام حرکات این ۱۰-15سال اخیرش هویدا است. جادوگر آسیا در اولین مصاحبه مفصل دوران زندگیاش آنقدر بیپرده و جسورانه حرف زد که شهر و شهریار را یکجا به هم ریخت! بعد از آن، علی به توصیه بزرگترها کمتر با رسانهها مصاحبه کرد تا مبادا زبان سرخرنگش دوباره شر به پا کند. ولی این سکوت و آرامش فقط مختص رسانههاست. در جمع همبازیها و همتیمیها، علی همان نابغهی ناآرام و بیقراری است که همیشه بود.
در اردوگاه تیمهایی که علی کریمی را در جمع خود دارند، محال است چیزی «درست» پیش نرود و علی ساکت بنشیند. محال است جایی از تیم «نقص فنی» داشته باشد و علی آرام بماند. و این ناآرامی برای هواپیمایی که خطر سقوط را احساس میکند سم مهلکی است. تصور کنید، در تیمی که پیچومهرههایش با هم چفت نشدهاند، بازیکن جدیدی که هنوز با محیط تیم خو نگرفته تا کیفیت اصلیاش را به نمایش بگذارد، علاوه بر استرسهای بازی در پرسپولیس، دائما باید نگران واکنشهای کاپیتان دوم هم باشد؛ که مبادا گافی بدهد و «دو ریالی» خطابش کنند! که مبادا ناگهان پیراهنی به سویش پرتاب شود و سکهی یک پولش کنند.
3
حالا برای دقایقی چشم از کاپیتان دوم بردارید و به رفتار کاپیتان اول پرسپولیس نگاه کنید. خلقیات مهدی مهدویکیا درست نقطه مقابل کریمی است. طبیعتا کیا هم مثل کریمی کم و کاستیهای مدیریتی باشگاه، اشتباهات ژوزه و ضعفهای بازیکنان تیم را میفهمد، اما کلمهای انتقاد نمیکند. اطلاعات فنی و حرفهای ستاره سابق هامبورگ، طبعا کمتر از بازیکن سابق بایرنمونیخ نیست. اما او طاقت آرام نشستن در هواپیمای در حال سقوط را دارد. بدون شک، کیا هزار حرف نگفته دارد اما فقط نگاه میکند تا شاید خلبانهای این هواپیما راه نجات را پیدا کنند.
اینکه کاپیتان اول پرسپولیس در ۵ هفته اول به بازی گرفته نشد و کوچکترین اعتراضی نکرد، سادهترین هنر اوست. هنر اصلی را مهدویکیا جایی رو کرد که بعد از آن بازی عجیبوغریب فولادشهر، در آن شرایط سخت و در مقابل تمام اتهامات، آرامش خودش را حفظ کرد و امید داد که پرسپولیس به روزهای اوجش برمیگردد. وقتی او در تماس تلفنی با نود قول داد که پرسپولیس آخر فصل جزو 6تیم بالای جدول خواهد بود و طنازی عادل گل کرد که: «از بالا یا از پایین؟» شاید اگر کریمی جای کیا بود، همانجا از پشت تلفن، عادل را هم به یکی از همان کفگرگیهای دوران جوانیاش مهمان میکرد! اما کیا خونسردی همیشگی را حفظ کرد و گفت: «پرسپولیس همیشه پرسپولیس است آقای فردوسیپور. این روزهای سخت هم میگذرند…» این جملات علاوه بر انرژی و امیدی که به سرخپوشها تزریق کرد، به آنها نهیب زد که در صورت ناکامی در بازیهای آینده باید جواب خیلیها را بدهند. انگیزهای که کیا به همبازیهایش بخشید خیلی بیشتر از چیزی بود که از عهدنامه قهرمانی مدیران حاصل شده بود.
4
علی کریمی وقتی در مجموعهای قرار بگیرد که دچار «نقص فنی» است، واکنشهای درست و سازندهای بروز نمیدهد، اما اشاره به این خصلت او به هیچ وجه دلیل بر کمارزش بودن این ستاره برای سرخپوشان نیست. جادوگر همین امروز و در 34سالگی هم از باکیفیتترین بازیکنانی است که پرسپولیس در اختیار دارد. فقط کافی است نواقص مجموعه برطرف شوند و هواپیمای پرسپولیس به مسیر پروازش برگردد. آن وقت بهترین مهرهای که میتواند به این پرواز اوج ببخشد همین ستاره شماره ۸ خواهد بود. آن وقت اسلحهی آقای یاغی بهجای خودزنی، شقیقه رقبا را هدف خواهد گرفت.
دو بازی اخیر پرسپولیس در لیگ، نوید بازگشت این تیم را به مسیر اصلیاش داده است. به احتمال فراوان با ادامه این روند، پرسپولیس در روزهای آینده راه بردن رقبا را پیدا خواهد کرد، چه با ژوزه و چه بدون او! در مجموعهای که نقصهایش را به فراموشی سپرده و جای «انتقاد» و «غر زدن» باقی نگذاشته، علی کریمی هم دوباره به خانهاش برمیگردد و بهترین انتخاب برای بازی پشت سر مهاجمان خواهد بود، چه با ژوزه و چه بدون او! فقط کافی است سرخپوشها روی آرامش را ببینند. فقط کافی است ستارهها با هم رفاقت کنند، چه با ژوزه و چه بدون او!
5
در شرایط موجود، و تا زمان رسیدن به روزهای موعود، نقش طرفداران علی کریمی هم به اندازه خود او –و شاید حتی بیشتر- اهمیت خواهد داشت. اینکه با فشار غیرمنطقی از روی سکوها، علی کریمی در مقابل پرسپولیس و سرمربیاش قرار بگیرد، جز فشار مخرب بر بازیکنان داخل میدان حاصلی نخواهد داشت. کریمی یکی از بزرگترین اسطورههای تاریخ پرسپولیس است و تشویق او از روی سکوها اتفاق عجیبی نیست. اتفاق عجیب جایی رخ میدهد که به سرخپوشان داخل میدان القا میکنیم: «ما کریمیِ تنها را به همه شما ترجیح میدهیم.»
سیدجلال حسینی که این روزها مثل روزهای اوجش بازی میکند و پرسپولیس را لااقل در بخش دفاعی به روزهای خوبش رسانده است چرا نباید به اندازه کریمی تشویق شود؟ نیلسون برزیلی که با نیم وجب قد و قامت(!) در ۶ هفته اخیر بهترین دروازهبان لیگ بوده چطور؟ او شایسته تشویق نیست؟ دقایقی که باید صرف تشویق این بازیکنها شود به تسویه حساب هواداران کریمی با دشمنان فرضی او اختصاص یافته است. وقتی خود جادوگر نجابت به خرج داده و با سکوتش در هفتههای اخیر به بهبود اوضاع کمک میکند، چرا هوادارانش سعی نمیکنند سکوت را –لااقل از خود او- یاد بگیرند؟!
6
روزهای خوبی در انتظار پرسپولیسیها است. این را نشانهها به ما میگویند. فقط کافی است ساکنان این سفینه آرامش خودشان را حفظ کنند. علی کریمی با صبر و حوصلهای که در موقعیتهای دیگر از او ندیده بودیم، این روزها بهخاطر پرسپولیس سکوت کرده است. مانوئل ژوزه هم که تا دیروز ارزش سکوت را نمیدانست با تذکر مدیران از فردا بیشتر در مصرف جملات صرفهجویی خواهد کرد. فقط میماند آن دسته از هواداران عاشقی که باید یاد بگیرند گاهی چاره کار در آرام نشستن و نگاه کردن است. گاه «هیچ کاری نکردن» میتواند «بهترین کار ممکن» باشد. به ویژه در هواپیمای غولپیکری که دچار نقص فنی است.