مراقب بمب آخر باشد سردار/ به مناسبت مبعث هم با آقا «مصطفی» ادامه بدهید!
مرجع خبری پرسپولیس : سپردن عملیات نجات به گزینههای امتحان پس داده داخلی یا مربیان به اصطلاح نامداری که سالها بین باشگاههای عربی دست به دست شدهاند و بیشتر از مغزشان، از شکمشان کار کشیدهاند، چندان معقول به نظر نمیرسد.
۱- از لحظهای که مسابقات این فصل پرسپولیس به پایان رسید و مصطفی دنیزلی راهی ترکیه شد، انواع و اقسام حرف و حدیثها در مورد آینده کاری او در ایران به وجود آمد.
حتی مدت زمان یک ساله باقی مانده از قرارداد افندی هم باعث نمیشد حاشیهسازها و شایعهپردازها دست از گمانهزنیهای جدید بردارند. بعد از سپری کردن ۹ ماه کابوسوار، این حجم وسیع از اخبار ضدونقیض در مورد آینده مجهول کادر فنی سرخپوشان باعث شد عملا در طول تعطیلات هم آب خوش از گلوی هواداران پایین نرود. از آن سو هر روز یک آینده جدید برای دنیزلی تعریف میشد و از این سو، هر لحظه یک گزینه تازه برای نیمکت سرخپوشان علم میکردند. این داستانها ادامه دارد و حتی به اوج هم رسیدند؛ آنجا که گفته میشد متسو رهبر آینده کادر فنی پرسپولیس است و دنیزلی صرفا برای خداحافظی میآید. اگرچه خبر توافق نهایی بشیکتاشیها با «صمد آیبابا» در آخرین ساعات روز گذشته هواداران را تا حدودی دلگرم کرد، اما شایعات تا آخرین لحظات ادامه داشتند و سکوت باشگاه پرسپولیس هم این فضا را رعبآورتر میکرد. دنیزلی البته بامداد یکشنبه هم به تهران نیامد، و آیا واقعا ادامه همکاری او با پرسپولیس قطعی است؟ دست کم تا این لحظه هیچ پاسخ روشنی برای این پرسشها وجود ندارد.
۲- محمد رویانیان این روزها به شدت در فضای بمب ترکاندن قرار گرفته است؛ هر لحظه خبری تازه در مورد تحرکات نقل و انتقالاتی او به گوش میرسد و هر روز ستارهای جدید در تور سردار گیر میافتد. خطر بزرگ اما، این است که همین تحسین شدنهای پیاپی او و کاراکتر قهرمانانهای که وی فعلا در آن فرو رفته، در نهایت به آسیب دیدن پرسپولیس بینجامد و به عبارتی بمب آخر، در دستان خود سردار و علیه تیمش منفجر شود. بیگمان بسیاری از دلالهای سیریناپذیر فوتبال ایران طی این مدت حداکثر فشار را متوجه رویانیان کردهاند تا او ضمن زدن قید دنیزلی، یک نام بزرگ و دهان پر کن را برای نیمکت پرسپولیس انتخاب کند. سردار اما، باید هوشیارتر باشد و خطر یک فصل ناکامی و ملامت را به چند روز تعریف و تمجید اطرافیانش نخرد. پرسپولیس با مصطفی دنیزلی قرارداد دارد و اگر نتواند این گزینه معقول و محبوب را حفظ کند، قطعا با فشار افکار عمومی مواجه خواهد شد و منتقدان از رویانیانی که این همه ستاره جذب کرده، خواهند پرسید چرا و چطور نتوانسته ستاره اصلی تیمش را حفظ کند؟
۳- میگویند و به گزاف میگویند که این دنیزلی، آن دنیزلی لیگ ششم نیست. استنادشان هم به چند سفر جسته و گریختهای است که آقامصطفی در خلال نیمفصل دوم لیگ یازدهم به ترکیه داشت و دست دوستان را برای چنین تفسیرهای شگفتانگیزی باز گذاشت. این در حالی است که تنها با اندکی کار کشیدن از این حافظه منفعتطلب و مصلحتگرا، میتوان به یاد آورد که در وضعیتی به مراتب بدتر، دنیزلی درخشان لیگ ششم هم هفتهای یک بار برای تفسیر مسابقات سوپرلیگ در کانال CNNترک راهی کشورش میشد و البته آنقدر روی کارش در تهران تمرکز داشت که میتوانست آن نمایشهای استثنایی را از سرخپوشان بگیرد. او حالا بعد از یک نیمفصل عذاب کشیدن از دست بیبنیهترین پرسپولیس تاریخ، میتواند نفر اول یک کاروان پرامید برای فصل آینده باشد. بنابراین امیدواریم خبرهایی که در مورد تمایل نسبی مدیران باشگاه به فسخ قرارداد با آقامصطفی میشنویم، چندان دقیق نباشد.
۴- سپردن عملیات نجات پرسپولیس به گزینههای امتحان پس داده داخلی یا مربیان به اصطلاح نامداری که سالها بین باشگاههای عربی دست به دست شدهاند و بیشتر از مغزشان، از شکمشان کار کشیدهاند، چندان معقول به نظر نمیرسد و آقایان نباید گنجی را که دشوار به دست آوردهاند، به آسانی از کف بدهند. آیا محمد رویانیانی خاطرش هست که بعد از جذب افندی، تا مدتها پز احترامش به رأی هواداران را میداد؟ آیا او امروز بار دیگر این توانایی را دارد که روی سایت رسمی باشگاهش دنیزلی، متسو و دایی را به نظرسنجی بگذارد و بعد تصمیمش را اجرایی کند؟ مدیرعامل پرسپولیس چندی پیش اعلام کرده بود قرارداد کاظمیان را به خاطر ولادت امام جواد تمدید کرده است. کاری به درست یا غلط بودن این طرز تفکر نداریم، اما حتی اگر همین منطق را هم مبنا قرار بدهیم، نکته ظریفی خواهد بود اینکه اتخاذ کنندگان آن تصمیم، ظاهرا قصد دارند در روز مبعث با «مصطفی» دنیزلی قطع همکاری کنند!
* رسول بهروش