سرنوشت ۵۴ خارجی لیگ برتر چه خواهد شد؟
مرجع خبری پرسپولیس : در لیگ برتر یازدهم ۵۴ فوتبالیست خارجی با ۱۵ تیم لیگ برتری قرارداد بستند و جالب این که تعدادی از این نفرات هرگز برای تیمهای خود به میدان نرفتند و پس از مدت کوتاهی ایران را ترک کردند!
غیر از سه باشگاه سایپا کرج، صباقم و فجرسپاسی در لیست سایر تیمهای لیگ برتری نام چند بازیکن خارجی دیده میشود. بیشتر این خارجیها از کشورهای برزیل و منطقه اروپای شرقی هستند.
از میان برزیلیهای شاغل در ایران هیچ کدام حتی سابقه بازی در لیگ دسته اول برزیل را هم ندارند چه برسد به پوشیدن پیراهن تیم ملی کشورشان! به گفته سرپرست یکی از تیمهای لیگ برتری فوتبالیستهای برزیلی که در لیگ دسته اول بازی میکنند چیزی در حدود ۴ یا ۵ میلیون دلار قیمت دارند که تیمهای ایران توان پرداخت چنین پولی را ندارند.
از میان اروپاییهای شاغل در لیگ برتر هم تنها آنهایی که ارمنستانی هستند سابقه ملی دارند و سایرین کارنامهای در سطح ملی ندارند. اما چهار آفریقایی که در فوتبال ما توپ زدند غیر از یک نفر، بقیه سابقه ملی دارند. ایمونزاید، فونیکهسی و ممدوتال استانداردهای سازمان لیگ را دارند اما الونگ تنها یک بار توسط آریهان به تیم ملی کامرون دعوت شد و دیگر هیچ سابقه ملی در کارنامه او به چشم نمیخورد.
البته الونگ هم با توجه به بازی در لیگ یک اسلواکی مجوز بازی دریافت میکند. تقریبا تمام آسیاییهایی که به فوتبال ایران آمدند هم سابقه ملی دارند. البته تیمهای ایرانی معمولا سهمیه آسیایی خود را به عراقیها اختصاص میدادند که با توجه به بیانضباطیهای مکرر و مشکلاتی که فوتبالیستهای کشور همسایه، این فصل ایجاد کردند بعید است این رویه برای سال بعد هم ادامه پیدا کند.
غیر از سابقه ملی و حضور در لیگ سطح اول کشورها، خارجیها که چند فصل در فوتبال ایران بازی کردند و کیفیت آنها تایید شده است هم مشکلی برای ثبت قرارداد ندارند. نفراتی مثل جانواریو و برونو سزار. اما در مورد نفراتی مثل توسی یا لوپز مشخص نیست چه کسی باید سطح فنی آنها را تایید کند و مبنای تایید یا رد شدن خارجیهایی از این دست چیست!؟ آیا صرف فیکس بودن ملاک است یا فیلترهای دیگری دارد و چه کسی باید به این نفرات نمره قبولی بدهد؟
تنها گلر خارجی لیگ برتری پارسال هم کسی نبود جز آسمیر آودوکیچ بوسنیایی که با توجه به داشتن دو بازی ملی و سابقه بازی در لیگ دسته اول بوسنی مانعی برای امضای قرارداد با پرسپولیس ندارد.
اما آنچه که مسلم است اینکه از ۵۴ فوتبالیست خارجی که در لیگ برتر بازی میکردند دستکم باید بیش از نیمی از آنها به فکر یک مقصد جدید باشند به ویژه که دیگر به دسته اول هم نمیتوانند کوچ کنند!
فقط ۱۲ نفر از این جمع با تیمهای شهرداری تبریز، شاهین بوشهر و مس سرچشمه به دسته اول سقوط کردند. البته از این نفرات برخی در همان نیمفصل و بدون انجام حتی یک دقیقه بازی، لیگ برتر را ترک کرده بودند. اما از این پس وارد کردن فوتبالیست خارجی به این آسانیها نخواهد بود ولی در مورد خارجیهایی که قرارداد دارند یا در فوتبال ایران پرمشتری هستند، سازمان لیگ سختگیری نمیکند. امثال جانواریو، جواهیر سوکای، ساموئل، پتروویچ، ایمون زاید، برادران لوپز و حتی یرکوویچ مشکلی برای ماندن در فوتبال ایران ندارند.