پژمان نورى: پرسپولیس باید قدر زمان را بیشتر بداند

مرجع خبری پرسپولیس : شاید بیشترین افسوس از نرفتن ایران به جام جهانى در فکر و ذهن کسانى باشد که تاکنون این فرصت نصیبشان نشده و امیدوار بودند در ترکیب تیم ملى مسافر آفریقاى جنوبى شوند. سرزمینى که باید با آه و حسرت از نرفتن به آن صحبت کنیم. «حیف شد. ۸۰ دقیقه گذشته بود و فقط ۱۰ دقیقه تا تحقق آرزویم باقى مانده بود اما خیلى دوست داشتم این فرصت نصیبم مى شد که در قالب تیم ملى ایران در جام جهانى حضور پیدا کنم و یکى از بزرگترین آرزوهاى ورزشى ام را تحقق یافته ببینم اما حیف، نشد!» این اولین جمله اى بود که پس از تماس با پژمان نورى از زبان این هافبک ملى پوش شنیدیم. مسأله اى که شاید زبان حال خیلى از ملى پوشان ما باشد اما رؤیاهایمان نقش بر آب شد تا در بزرگترین رویداد فوتبالى دنیا تنها و تنها تماشاگر باشیم و در حسرت ۴ سال دیگر بسوزیم و بسازیم.پژمان پس از ورود کاروان تیم ملى به ایران، تهران را به مقصد انزلى ترک کرد تا در کنار خانواده اش از باقى مانده تعطیلات براى استراحت استفاده کند به این فکر کند که اى کاش این طور نمى شد اما در دنیاى توپ گرد و مستطیل سبز همیشه اوضاع و شرایط بر وفق مراد نیست. صحبت با مرد شماره ۱۸ سرخپوشان و شنیدن حرف هاى او همیشه جالب توجه است اما در زمان این مصاحبه با خود فکر مى کردیم اى کاش تیم ملى به جام جهانى رفته بود تا از پیروزى و موفقیت تیم ملى و فوتبالمان با پژمان همکلام مى شدیم. مابقى حرف هاى انزلى چى سرخ ها هم خواندنى است. با ما همراه باشید:
• قبل از سفر به سئول در مصاحبه ات گفتى دست پر به تهران برمى گردید اما نشد. چرا؟
– چه بگویم! حیف شد. فقط ۱۰ دقیقه کم آوردیم و با گل مساوى کاخ آرزوهایمان ویران شد. الان هم کارى نمى شود کرد جز بیان تأسف و افسوس! فوتبال همین است! همیشه اوضاع همان طور که مى خواهیم پیش نمى رود.

• کمى از جریان بازى و اتفاقاتى که در طول ۹۰ دقیقه رخ داد صحبت مى کنى؟
– ما نیمه اول را خوب شروع کردیم و با برنامه اى که داشتیم کم کم فشار لازم را روى دروازه حریف ایجاد نمودیم. این تاکتیک به ما کمک کرد تا ضمن اینکه روى دروازه حریف ایجاد موقعیت کنیم هیچ فرصتى را هم به آنها ندهیم و مى توان گفت بازى در نیمه اول تقریباً یک طرفه بود. در نیمه دوم هم این روند را ادامه دادیم و نتیجه اش این شد که ۶-۵ دقیقه بعد از شروع کار در نیمه دوم با گلى که به ثمر رساندیم مزد برترى نسبى خود را گرفتیم. در ادامه شرایط طورى دنبال شد که حتى این فرصت را داشتیم که تعداد گل هایمان را بیشتر نماییم اما بدشانسى و خوش شانسى کره اى ها این فرصت را از ما گرفت. به هر حال کره اى ها در زمین خودشان بازى مى کردند و طبیعى بود دوست نداشته باشند شکست خانگى را در کارنامه داشته باشند. از حق نگذریم حمایت هوادارانشان هم مزید بر علت شد تا چند دقیقه تمرکز ما را به هم بریزند و متأسفانه درحالى که فقط ۱۰ دقیقه تا جام جهانى فرصت داشتیم روى اشتباهاتى که مرتکب شدیم گل تساوى را دریافت کردیم و خیلى راحت و در کمال تأسف جام جهانى را از دست دادیم.
• تنها روزنه امیدمان هم پس از تساوى عربستان و کره شمالى بر باد رفت.

– نباید این طورى مى شد! قصد توجیه ندارم اما نباید شرایط طورى رقم مى خورد که ۲ بازى به صورت همزمان برگزار نشود. شاید یکى از دلایلى که عربستان مقابل کره شمالى زیاد براى پیروزى به آب و آتش نزد همین مسأله برگزارى غیر همزمان بازى اش با کره شمالى بود. این طورى استرس زیادى بر ۲ تیم حاکم بود اما در کمال تعجب این ۲ بازى به صورت همزمان برگزار نشد و بعد از تساوى ما، در بازى بعدى هم نتیجه اى رقم خورد که تمام آرزوهاى ما بر باد رفت.
• خیلى ها معتقدند نرفتن تیم ملى به جام جهانى باعث رکود فوتبال ما مى شود و شاید لطمات جبران ناپذیرى بر پیکر فوتبال ایران وارد آید. چقدر با این مسأله موافقى؟
– با کمال تأسف باید بگویم صددرصد همین طور است. جدا از اینکه فوتبال ما در تورنمنت بزرگى چون جام جهانى فرصت عرض اندام را از دست داد فکر نمى کنم دیگر بازیکنان ما شانسى براى لژیونر و ترانسفر شدن به تیم هاى اروپایى داشته باشند. ضمن اینکه حضور در جام جهانى مى توانست براى تک تک بازیکنان تجربه خوبى باشد اما …!
• این روزها همه از ناکامى و اما و اگرها مى گویند. فکر مى کنى براى اینکه ۴ سال بعد به چنین سرنوشتى دچار نشویم باید چه برنامه اى داشته باشیم؟
– از حالا باید به فکر برگزارى یک لیگ منظم، با برنامه و قوى باشیم. شما ببینید اگر کره جنوبى، ژاپن و… پیشرفت کرده اند به خاطر اهمیتى است که به لیگ خود و تیم هاى پایه و بازیکنان جوان و مستعد خود مى دهند. اگر از همین امروز سرمایه گذارى اصلى سیاستگذاران تیم ملى و فوتبال ما روى جوانان ۱۸،۱۷ ساله به بالا تا حدود ۲۲،۲۰ سال باشد، ۴ سال دیگر یک تیم منجسم و باتجربه خواهیم داشت به شرطى که این مسأله به صورت ادامه دار و پیگیرانه دنبال شود وگرنه ۴ سال بعد هم دست کمى از این روزها نخواهیم داشت.
• به نظر مى رسد معضلات و مشکلات تیم ملى و پرسپولیس در برخى دیدگاه ها اشتراک دارد. به عنوان مثال تغییرات گسترده! همان طور که پرسپولیس فصل قبل با ۳ مربى فصل را تمام کرد، تیم ملى هم دست کمى از پرسپولیس نداشت.
– اولین فاکتورى که در فوتبال مورد نیاز هر تیمى چه در رده باشگاهى و چه ملى نیاز است آرامش مى باشد. مسأله اى که متأسفانه چندان در بدنه فوتبال ما وجود ندارد. در کنار مسائل و مشکلات فنى و مدیریتى، تمرکز کافى و آرامش نسبى در این ۲ تیم نبود. شما ببینید چطور ۳ نماینده از ۴ نماینده ما در لیگ قهرمانان حتى از گروه خود صعود نمى کنند و پرسپولیس هم در مرحله دوم حذف مى شود؟ پس مشخصاً مسأله اى که معلوم است مسأله عدم آرامش است. ضمن اینکه سیاست شایسته سالارى در فوتبال ما اعمال نمى شود. مطمئن باشید تا زمانى که این جریانات وجود دارد با وجود این همه استعداد، فوتبال ما به جایى نمى رسد.
• نوبتى هم باشد نوبت پرسپولیس است. از باشگاه چه خبرى؟
– فعلاً هیچ چیز. من بعد از بازگشت از کره آمده ام شمال تا در کنار خانواده ام باشم. در این مدت تماسى از باشگاه با من انجام نگرفته است. منتظرم ببینم وضعیت چه مى شود. چند پیشنهاد هم رسیده اما هنوز با هیچ تیمى صحبت نکرده ام و همه چیز را منوط به مشخص شدن برنامه ام با پرسپولیس کرده ام.
• این روزها نام هاى زیادى براى قبول سرمربیگرى پرسپولیس مطرح مى شود. بدون در نظر گرفتن نامها فکر مى کنى چه کسى در این برهه مى تواند براى پرسپولیس مناسب باشد؟
– به نظر من کسى مى تواند حائز این مسئولیت سنگین و خطیر باشد که کارنامه گذشته اش شفاف و قابل قبول باشد و در عمل نشان داده باشد مى تواند از عهده کار در پرسپولیس برآید. به هر حال اگر بخواهیم به همین منوال زمان را از دست بدهیم مطمئن باشید این مسأله در طول فصل به پرسپولیس ضربه خواهد زد