پشت پرده راه اندازی تیم والیبال پرسپولیس : امیر عابدینی !
مرجع خبری پرسپولیس : درست در بحبوحه تغییر قدرت در سازمان تربیتبدنی و جانشینی علی سعیدلو بهجای محمد علیآبادی، خبری مبنی بر حضور تیم «پرسپولیس» در لیگ برتر والیبال بهگوش رسید. این خبر گرچه در غوغای آن روزها مغفول ماند و به اندازه اهمیتش مورد توجه قرار نگرفت اما یکبار دیگر معمای پیچیده و لاینحل باشگاهی بهنام «پرسپولیس» را در ذهنها زنده کرد.
طبیعتا اولین سوالی که در پی حضور تیم والیبال پرسپولیس در سوپرلیگ والیبال ایران مطرح میشد این بود که «مگر پرسپولیس توان راهاندازی تیم والیبال را هم دارد؟» این سوال از آنجا مطرح شد که باشگاه فوتبال سرخها در سالهای اخیر همواره با مشکلات مالی دستوپنجه نرم کرده و هربار که تلاش کرد تا ورزشهای دیگری را نیز تحت پوشش خود قرار دهد با مسائل و دردسرهای بسیاری روبهرو شد. شاید هنوز هم تعدادی از کشتیگیران تیم پرسپولیس که چند فصل قبل در لیگ کشتی حاضر بودند قید دریافت حقالزحمههای خود را زده باشند.
اما جالب است که در این روزها خبر دیگری نیز بهگوش رسیده که تیم بسکتبال «پرسپولیس» نیز نام خود را برای حضور در لیگ بسکتبال ثبت کرده است. با شنیدن این خبر میتوان دایره شک و تردید را وسعت بخشید و پرسید که این «پرسپولیس» جدید دیگر از کجا پیدایش شده؟
مرور تاریخ
آنچنان که از اظهارنظر مدیرعامل باشگاه پیروزی (پرسپولیس) برمیآید دو تیم والیبال و بسکتبال پرسپولیس ربطی به تشکیلات واقع در اتوبان کردستان ندارد. عباس انصاریفرد، مدیرعامل پرسپولیس رسما اعلام کرده که این باشگاه برنامهای در راستای توسعه ورزشهای دیگر مثل والیبال و بسکتبال نداشته و «پرسپولیس» دیگر برای آنها نیز محل سوال است. مدیر پیروزی (پرسپولیس) در شرایطی خود را ملزم به پیگیری ماجرا کرده که ظاهرا از بطن ماجرا باخبر است. بههرحال عباس انصاریفرد همواره یک پای دعوای مدیریتی باشگاه بر سر عنوان پیروزی یا پرسپولیس بوده و از حدود سال ۱۳۷۰ تاکنون از جزئیات آن باخبر است.
ماجرای حق تملک باشگاه پیروزی یا پرسپولیس از بزرگترین معماهای حقوقی سالهای اخیر ایران نه در حوزه ورزش که در تمام حوزههاست. ماجرا از اواخر دهه ۱۳۶۰ آغاز شد و سازمان تربیتبدنی سهام نانوشته و ثبتنشده پرسپولیس را به بنیاد مستضعفان و جانبازان واگذار کرد. این امتیاز واگذار شده چند سال بعد تبدیل به جنجالی بزرگ شد و مدعیان بسیاری را وارد کارزار حقوقی کرد و نهایتا هم معلوم نشد که بر سر نام پرسپولیس یا پیروزی چه آمد.
فصل آخر این پرونده قطور نهایتا به اینجا رسید که در دوران محسن مهرعلیزاده، رئیس اسبق سازمان تربیتبدنی این تیم دوباره به سازمان بازگردانده شد. البته همان روزی که محسن مهرعلیزاده در تالار مهربانی مجموعه ورزشی انقلاب از بازپسگیری شجاعانه تیم سرخپوش به سازمان سخن میراند، بسیاری میدانستند که مورد مناقشه تیم پیروزی است و نه پرسپولیس. در واقع سالها بود که نام آشنای پرسپولیس به پیروزی تغییر کرده بود اما هواداران روی سکوها همچنان «پرسپولیس» را فریاد میکردند.
محسن مهرعلیزاده در شرایطی از بازپسگیری پیروزی از مدعیانی چون امیر عابدینی، حسین محلوجی و عباس انصاریفرد خبر میداد که ظاهرا امیر عابدینی، مدیرعامل پیشین این تیم در فرصتی مناسب شرکت «پرسپولیس» با پسوند ورزشی و فرهنگی را به نام خود در سازمان ثبت شرکتها ثبت کرده بود.
بعدها حتی خبری مبنیبر تشکیل دوباره پرسپولیس به گوش میرسید و آنهایی که سرشان در کار بود، میدانستند که این اقدام از سوی عابدینی صورت گرفته اما برای سازمان ورزش و دولت چنین اقدامی در غالب یک حرکت موازی و دردسرآفرین تلقی شد و ظاهرا به هر ترتیبی که بود عابدینی را از اجرای آن منصرف کردند.
امیر عابدینی که مدتی بود شیوههای خاص درآمدزایی چون راهاندازی موسسه آموزشی پرسپولیس را آغاز کرده بود و سعی در تجسم برند اقتصادی پرسپولیس داشت موقتا از ادامه ماجرا منصرف شد تا از میزان حساسیتها کاسته شود و آبها از آسیاب بیفتد.
در سالهای ابتدایی دهه ۱۳۸۰ ماجرای انتقال امتیاز پیروزی یا پرسپولیس با ورود بخشی از بزرگان ورزش و نظام پیگیری شد اما نهایتا هیچیک از رسانهها نتوانستند بفهمند که سرانجام واقعی دعاوی حقوقی بهکجا رسید. پیروزی همان پرسپولیس بود و درعینحال پرسپولیس هم نبود!
پرسپولیس مال کیه؟
نکته مهم این است که درحالحاضر چه کسی در پی راهاندازی تیم والیبال و بسکتبال پرسپولیس است؟ اگر شرکت یا موسسه پرسپولیس تماما در اختیار امیر عابدینی، عضو سابق شورای شهر باشد پس باید او را مالک حقیقی این دو تیم دانست. اما جالب است که عابدینی در گفتوگویی با خبرنگاران پاسخ روشنی به این سوال نمیدهد و تنها به این جمله بسنده میکند که: «بله، میشود الان تیم والیبال یا بسکتبال پرسپولیس درست کرد.» عابدینی در مورد اینکه آیا این تیمها به او تعلق دارند یا نه، پاسخ واضحی نمیدهد اما بهنظر میآید او از قصد و غرض آنهایی که پشت این ماجرا قرار دارند اطلاع دارد.
در این بین نام دیگری نیز به گوش میرسد که سالها قبل در ماجرای واگذاری امتیاز پرسپولیس حضور داشته است. گرچه بسیاری از مدیران ورزشی از شنیدن نام «اسماعیل وفایی» در پرسپولیس چیزی بهیاد نمیآورند اما عابدینی میگوید که او روزی سهامدار باشگاه بوده است. حالا که نام وفایی بهعنوان مالک دو تیم والیبال و بسکتبال بهگوش میرسد، باز هم سوال دیگری درذهن مطرح میشود که چرا «پرسپولیس» در زمینه مهمتری مثل فوتبال وارد مقوله تیمداری نشده است؟
حال که به لحاظ حقوقی سرخپوشان پرطرفدار پایتخت از منظر حقوقی عنوان «پیروزی» را در اختیار دارند پس اگر کسی مالک نام «پرسپولیس» باشد میتواند بدون دغدغه حقوقی وارد میدان شود. البته این همان ماجرایی است که قبلا عابدینی بهدنبال آن بود اما بنا به دلایلی نامعلوم آن را به سرانجام نرساند.
بههرحال ماجرای پرسپولیس یا پیروزی در کتاب فوتبال باشگاهی ایران همچنان با گرههایی سختتر و دشوارتر از ماجراهای شرلوکهولمز روبهروست و بهنظر میآید ماجراهای اخیر نیز کمکی به حل ماجرا نخواهد کرد.
بیشتر کسانی که در ماجرای پرسپولیس نقشی داشتهاند از اینکه اظهارنظر دقیق و کاملی در مورد صاحب «پرسپولیس» واقعی داشته باشند، پرهیز میکنند. شاید هم ورود پرسپولیس به عرصه والیبال و بسکتبال روحیه محافظهکاری را از عناصر مرتبط با این معمای بزرگ بگیرد و گوشهای از معما برای عموم مردم که بخش زیادی از آنها طرفدار این باشگاه هستند، آشکار شود.
نکته مهم این است که درحالحاضر چه کسی در پی راهاندازی تیم والیبال و بسکتبال پرسپولیس است؟ اگر شرکت یا موسسه پرسپولیس تماما در اختیار امیر عابدینی، عضو سابق شورای شهر باشد پس باید او را مالک حقیقی این دو تیم دانست.