کرانچار جرأت تغییر در ترکیب را دارد؟

زلاتکو کرانچار سختى حضور، تمرین و بازى در امارات آن هم در شهریور را به جان بازیکنان خود خرید تا تردیدهایش را بفروشد و شجاعت بخرد. حالا همه ما منتظر نتیجه کار هستیم. سرخپوشان در غیاب ۸ بازیکن خود که عبارت بودند از معمارزاده، محمد، نوروزى، زارعى، منصورى، هوارمحمد، کلاه کج و خلیلى راهى امارات شدند. در شرایط عادى این ۸ نفر۵۰ درصد ترکیب اصلى سرخپوشان را تشکیل مى دهند. به این ترتیب پرسپولیس در بهترین حالت هم ترکیبى از نفرات اصلى و ذخیره را به میدان فرستاد. در این بین نکته جالب توجه این بود که کرانچار هرگاه توجه به بازیکنان ذخیره و بى نام و نشان را بیشتر کرد پرسپولیس باانگیزه و تحرک بیشترى بازى کرد و نمایش آن دلچسب تر شد.در بازى با الکرامه شاهد این مسأله بودیم، هرچند نفرات ذخیره اعتماد به نفس لازم را نداشتند. پرسپولیس در ۲۵ دقیقه ابتدایى بازى با النصر در عمل یک تیم خواب زده بود و سرعت بازى در نیمه دوم و با آمدن بازیکنان جدید به شکل قابل قبولى درآمد.پرسپولیس بازى با الاهلى را هم با نفرات نام آشناتر خود آغاز کرد و نیمه اول را هم با پیروزى به پایان برد اما تحرک قابل قبول در نیمه دوم و بعد از به میدان آمدن بازیکنان جوان تر دیده شد. پرسپولیس در این لحظات معقول تر بازى کرد و حریف خود را بیشتر آزار داد.آنچه در این ۳ بازى گذشت پیام هاى روشنى دربرداشت. پیام اول اینکه

 معدود بازیکنان پرسپولیس که اسمى دارند نیاز به کارى جدى دارند تا از کرختى کنونى خلاص شوند. پیام بعدى این بود که پرسپولیس با بازیکنان امید و لیگ یکى خود بهتر بازى مى کند. هنگام حضور این نفرات ولعى که انتظار مى رود یک فوتبالیست براى پیروزى داشته باشد دیده مى شود. حرکت بدون توپ بازیکنان بیشتر مشخص است که این یکى براى چربش بازى یک تیم بر حریفش ضرورى است. البته براى دیدارى مثل مصاف با ذوب آهن نمى توان انتظار داشت کرانچار ریسک کند و این نفرات را به زمین بفرستد اما دیدیم تیمى که روى نیمکت و روى سکوها مى نشیند به مراتب بهتر بازى مى کند. این پدیده چگونه قابل توضیح است؟ چرا نفرات اصلى باید نمایش ضعیف ترى انجام دهند؟ براى حل مشکل روحى و روانى این تیم چه فکرى شده است؟ سؤال مهمتر اینکه کرانچار براى عمل به وعده خود شجاعت دارد؟او هدف از بازى هاى امارات را شناسایى بهترین تیم اعلام کرده بود. آیا او شجاعت دست زدن به چینشى که در ذهن داشت را دارد؟ آیا او جرأت کم کردن سهم نفراتى را دارد که در ترکیب اصلى بودند؟ کرانچار نمى تواند از زیر بار مسئولیت تصمیماتش در بازى با ذوب آهن فرار کند. این بازى هرچند گواهى برتوانایى هاى او نخواهد بود اما گواهى بر میزان تسلط وى بر تیم، تصمیماتش و فوتبال ایران خواهد بود. جدا از نتیجه که مى تواند تابع متغیرهاى بسیارى باشد، نحوه عملکرد تیم و جریان بازى مشخص کننده کیفیت تفکرات کرانچار خواهد بود؛ اینکه تیمش مقابل ذوب آهن نگاهى از بالا داشته باشد یا اینکه از پایین به مجموعه اى بزرگتر از خود نگاه کند