آمدن پروین تعارف هم نیست ، چه رسد به درخواست

« على پروین» در پرسپولیس! او یک اسطوره است اما بعضى ها با اقدامهاى نابجا به این واژه لطمه مى زنند و از جذابیت خبرهاى مربوط به او مى کاهند.طى روزهاى گذشته مسابقه اى براى انتشار اخبار رویاپردازانه درباره على پروین به راه افتاده است . تردیدى نیست که على پروین جایگاهى ویژه در فوتبال ایران و پرسپولیس دارد، اما براى محکوم شمردن این جایگاه ۲ مشکل اصلى وجود دارد. نکته اول اینکه؛ على پروین خود را مسلح نکرده است. این مسلح شدن مى توانست با اکتساب علم صورت بگیرد و هم با در اختیار گرفتن و کنار خود قرار دادن صاحب علم! چنین مسأله اى را تا کانون شاهد نبوده ایم. اشکال بعدى در ساختار ورزشى است. باشگاههایى مثل پرسپولیس و استقلال به دور از سازمان و ساختارى در شأن خود، عرصه اى بسیار محدود و کوچک نظر هستند و از این رو ظرفیت ناچیزى براى استفاده از پتانسیلهاى فراوان وجود دارد در غیر اینصورت مى شد در جریان استفاده و مهار پروین منافع بسیارى ایجاد کرد. جدا از این بحث ساختارى، به مسائل دیگرى مى رسیم که نکته پنهانى نیست. على پروین آنسوى خط قرمز سازمان تربیت بدنى و شخص على آبادى قرار دارد. پروین همچنین به دلیل گردن نهادن به مشاوره ها وتوصیه هاى غلط هرچند از نظر مالى، سود کرد اما به جایگاه و اعتبار خود لطمه زد. به عنوان مثال مردم فراموش نمى کنند که

 همین یکسال قبل حسین هدایتى و على پروین در شراکت با یکدیگر به اسم ایجاد قطب جدید فوتبال در میان مردم؛ عظمت پرسپولیس و جایگاه آن نزد مردم را نشانه رفتند. طرفداران فوتبال محدود هستند و تقسیم بندى بین آنها شکل مى گیرد. وقتى قرار بود استیل آذین تیم پرطرفدار باشد بطور طبیعى انشقاق در میان هواداران پرسپولیس و در نتیجه تضعیف آنرا نشانه گرفته بودند. ضمن آنکه پروین و هدایتى که حالا خود را ناجى و عاشق پرسپولیس مى خوانند از طرح این مسأله ابایى نداشتند که قصد دارند در مقابل استقلال و پرسپولیس، قدرتى را علم کنند.از این نکات که بگذریم باید بگوییم اصلاً کار به مخالفت سازمان تربیت بدنى نکشیده، چون هیچ طرح و پیشنهادى در کار نبوده است. اى کاش اینطور نبود، اما واقعیت این است. البته شاید حسین هدایتى مثلاً به پروین گفته باشد که به دنبال بازگرداندن اوست اما این مسأله صحت ندارد. او به تازگى در جدال با مصطفوى پیروز شده و قدرت را در دست گرفته و تازه باید به این مسأله فکر کند که این قدرت را در برخورد با انصارى فرد و سازمان چگونه حفظ کند، آیا او در این شرایط رأس سومى مثل پروین را ایجاد مى کند تا خود در مثلث برمودا گرفتار آید؟ آیا او با تلاشى که براى درخشش و نشان دادن خود نشان مى دهد؛ کسى را مى آورد که در سایه اش قرار بگیرد؟ آیا او آدمى است که براى تقسیم قدرتش دنبال شریک باشد؟ آیا هدایتى با این همه تلاشى که خرج داد تا حرفهایش در پرسپولیس صائب باشد، کسى را مى آورد که حرفهایش مقابل او وزنى نداشته باشد؟ هدایتى تازه مزه قدرت در پرسپولیس را مزه مزه مى کند، چرا کام خودش را تلخ کند؟ البته باید یک احتمال را در نظرگرفت. اینکه هدایتى بخواهد از پروین استفاده کند. آ یا پروین مى خواهد ابزار باشد؟! تجربه قبلى نشان مى دهد، اگر پول باشد، چرا که نه؟! با این وجود فراموش نکنیم که هدایتى مى خواهد قطب باشد و پروین چنین نخواهد بود. تکلیف سایرین هم روشن است. عباس انصارى فرد هنوز خنجر خوردن از پشت را فراموش نکرده است. تکلیف آخوندى و فرخزادى هم که روشن است پس مى رسیم به اینکه حتى تعارفى هم وجود ندارد که سازمان بخواهد خط قرمزش را به رخ بکشد